Przepraszam.
Przepraszam Cię za to, że żyjesz tak jak żyjesz. Przepraszam Cię za ostatni weekend. Zostawiłam Cię samą. Moja duma nie pozwoliła mi pozwolić Ci poprosić kogoś o wsparcie, którego tak bardzo potrzebowałaś od piątku. Wiem Evo, że nie masz mi za złe, że nie chciałam nikogo angażować. Wiem, że rozumiesz jak ważne jest dla mnie nie być ciężarem dla innych. Tym razem przesadziłam. Powinnam pomyśleć o tym, czego Ty potrzebujesz. Przecież wcale nie musimy być w życiu zawsze twarde. Powinnam już wiedzieć, że mając kogoś u boku jest łatwiej. Teraz wiem, że mając kogoś u boku nie polałoby się tak dużo łez. Mając kogoś u boku nie pozwoliłabyś sobie na słabości.
Przepraszam Cię Evo, że pozbawiłam Cię wsparcia. Dobra dusza powiedziała Ci prawdę.
E: Kto w takich sytuacjach przyjeżdża sam?
P: Ten, kto jest silni i niezależny.
E: Nie jestem silna. A jeśli, to wyłącznie dlatego, że nie mam wyboru.
P: Gdybyś chciała, żeby ktoś był przy tobie tam teraz to byś poprosiła. Przecież wiesz, że bym przyjechała.
E: Ty misiu masz więcej na głowie niż mój pobyt tutaj.
Jesteś silna. Wiem to. Wierze w to. Dałaś sobie rade sama jak zawsze. Jestem z Ciebie dumna. Ale czuję się winna, bo wiem, że mogło Ci być łatwiej. Przepraszam.
Dawno mnie tu nie było. Dużo się wydarzyło, mam wiele do opowiedzenia. To nie lenistwo trzyma mnie z daleka. To strach przed napisaniem prawdy, Ale w końcu się odważę. Obiecuję.