wtorek, 26 lutego 2019

O północy w... Paryżu


Wyjątkowo ciepła wiosenna noc.
Park nad Sekwaną. 
Cudowny widok na Wieżę Eiffla. 

Oni. 
Siedzą na Trawie. 
Delikatne uśmiechy na twarzy.
W dłoni kieliszki. 
W kieliszkach czerwone wino. 

Ona. 
Nagłe zerwanie na równe nogi.
Stukanie w ekran telefonu.
Podniecenie.
Entuzjazm.

On. 
Zaskoczenie.
Pytanie, czy coś się stało.
Kolejny łyk wina.

Ona.
Nagle zdjęte buty.
Ręka wyciągnięta w Jego kierunku. 
"Zatańcz ze mną".
 
Oni.
Muzyka, której nie słyszy nikt poza tą dwójką. 
Taniec w ciemności.
Na trawie.
Boso.
Ich ulubiona piosenka. 

Marzenia nie mają daty ważności. Marzenia nie są po to, żeby je mieć. Są po to, żeby je realizować. 







"Kiedyś Cię tam zabiorę".

Paryż. Miejsce, w którym bywam bardzo często. Za każdym razem, kiedy tęsknię. 

E.