Coś pękło. A ze szczeliny przez jedną noc kropla po kropli wszystko wypłynęło. Pewność siebie, nadzieja, poczucie własnej wartości, radość, chęć parcia do przodu, motywacja, wiara w ludzi, szacunek do ludzi, chęć rozmowy, chęć do pracy.
Nie wymagajmy szczerości, jeśli sami nie potrafimy być szczerzy.
Nie oczekujmy zaufania, jeśli nie jesteśmy tego zaufania godni.
Nie potrafię odpowiedzieć sobie na pytanie co czuję. Jestem rozczarowana? Nie jestem. Zła? Też nie. Nie jestem również smutna. Jestem... jakby mnie nie było?
Nie mam ochoty wypowiedzieć dziś chociaż jednego słowa więcej, niż jest to konieczne. Nie chcę też słyszeć niepotrzebnych słów. Ja, zupełnie niemuzyczna próbuję się wyciszyć słuchając Simply Three, ale dziś nie działa.
Potrzebuję innych dźwięków.
Potrzebuję innego życia.
Teraz z tej szczeliny wypłynęło coś jeszcze. Nie wiedziałam, że jeszcze jestem do nich zdolna. Że jestem jeszcze zdolna do łez.
Eva