Zaufanie się zdobywa. Czasami jednak bywa tak, że trzeba się go nauczyć. Był okres, kiedy nie umiałam ufać ludziom nawet jeśli nigdy wcześniej nie dawali mi okazji, by w nich wątpić. Z perspektywy czasu myślę, że nie ufałam głównie sobie. Wciąż jestem ostrożna w tych kwestiach. Może zbyt wiele razy się przejechałam. Odnalazłam jednak w sobie zdolność to obdarzenia zaufaniem drugą osobą.
Praktycznie rzecz biorąc, kiedy Eva szła na pierwsze po wielu latach przerwy spotkanie z Trzy nie była trzeźwa. Śmiem nawet powiedzieć, że ilość wypitego alkoholu wystarczyła, żeby nie miała najmniejszych obaw przed tym spotkaniem. Wracając jednak myślami do tej sytuacji myślę, że szła na to spotkanie niosąc w otwartych dłoniach swoje serce gotowe. Wylanie z siebie żalu kumulującego się przez kilka wcześniejszych lat ułatwiło Evie otwieranie się na niego. Każdy kolejny krok, budujący ich relację, był łatwiejszy. Nie mogę powiedzieć, że zawsze ufała. Były momenty, kiedy bała się przyznać do swoich niepowodzeń. Wypracowała jednak w sobie wolę dzielenia się z nim nie tylko tym, co dobre.
Dziś zaufanie, które towarzyszy Evie jest bezgraniczne. Wie, że Trzy jest w jej życiu osobą, której może zaufać na każdej płaszczyźnie. Jest osoba, która nie krytykuje i każdej sytuacji potrafi dodać sił.
Jest osobą, przed która można obnażyć się zupełnie ze swoich emocji, doświadczeń i pragnień. Jest osobą, która nie będzie doszukiwać się skrzywień. Ta relacja daje im szansę na doświadczenia o jakich wcześniej nawet im się nie śniło.
Jeśli ktoś powiedziałby Evie w przeszłości, że będzie rozważała choćby możliwość dzielenia Trzy z inną kobietą uznałaby to za prostolinijną głupotę nie dopuszczając nawet do siebie wyobrażenia Trzy z inna kobietą. Dziś sama chciałaby do takiej sytuacji doprowadzić, chociaż wiele się nie zmieniło. Są tymi samymi postaciami, w tej samej romantycznie tragicznej sytuacji. Trzy jednak zdobył jej zaufanie. Wie, że nie straci w jego oczach jako kobieta, że nie będzie porównywania, która jest lepsza. Że po wszystkim nie będzie czuła się uprzedmiotowiona.
Zaufanie, którym darzy Trzy pozwala Evie czerpać więcej. Pozwala czuć, że przynależy do niego.
Czy nie tego Eva zawsze pragnęła?
E.