niedziela, 19 lutego 2017

Idziemy do przodu

Kiedy pierwszy raz szukałam informacji o BDSM byłam przerażona. Internet jako nieocenione źródło informacji dostarczył mi niezapomnianych wyrażeń, które dziś wspominam z ironicznym uśmiechem.
Minął prawie rok od mojego pierwszego kontaktu z tematem i mogę powiedzieć, że coś już wiem, coś już znam, ale nadal pozostaje mi wiele do odkrycia.

Moja uległa natura dawała się zauważyć od dawna, ale w kontekście zwykłej codzienności i nie wynikała z mojej chęci służenia, ale altruistycznego podejścia do życia.
Teraz wiem, ze tego nie da się jednak porównać z uległością, którą ukształtowałam w sobie. Co więcej, zmieniły się moje poglądy na życie, zmieniły się moje oczekiwania i plany na siebie.
To, czego nauczyłam się zostanie dla mnie i mam nadzieje, przyniesie coś dobrego.
Pozwoli mi znaleźć swoje szczęście i spełnienie.

Klimat dla mnie to już nie tylko wiązanie, poniżanie i bicie. To nie tylko emocje, zaufanie, bezpieczeństwo. To przede wszystkim odkrywanie siebie.
Ja na nowo odkryłam swoja kobiecość, pożądanie i przyjemność z seksu. Najbardziej jednak cieszę się z faktu, że nauczyłam się wierzyć w komplementy. Dlaczego to takie ważne? Bo po latach pozwoliło mi to odzyskać chociaż cząstkę pewności siebie.

Chcę wierzyć że nic nie dzieje się bez przyczyny. Chcę wierzyć ze wszystko co się wydarzyło miało jakiś cel. Te myśli dają mi względny spokój. Dają jakąś pociechę.

To, że na mojej drodze pojawił się S. pozwoliło mi uwierzyć, że mogę komuś zaufać, otworzyć się, dowiedzieć się więcej o sobie, o swoich potrzebach. Chcę wierzyć, że to spotkanie miało przygotować mnie na coś dobrego, na coś, co czeka na mnie. Na Kogoś, kto na mnie czeka. Może jest tuż za rogiem, może jeszcze daleko, a może tuż obok...

Eva