Podaj mi swą dłoń
I nie puszczaj mnie.
Ja nie puszczę Cię.
Obiecuję...
Popatrz mi w oczy
I uśmiechnij się.
Ja też uśmiechnę się.
Obiecuję...
Otwórz ramiona
I obejmij mnie.
Ja też przytulę Cię.
Obiecuję...
Otwórz myśli
I wpuść tam mnie.
Ja wysłucham Cię.
Obiecuję...
Odetchnij spokojnie
I poczuj mnie.
Ja będę czuć Cię.
Obiecuję...
Eva nie chce tylko brać. Chce też dawać. Chce być wsparciem. Chce być potrzebna. Czeka na przyzwolenie. Tymczasem martwi ją milczenie
Są chwile, które przynoszą zwątpienie. Chwile, w których wydaje mi się, że nie mam siły, nie jestem dość dobra, brakuje mi odwagi czy pewności siebie. Dziś jest zupełnie inaczej. Dziś całą swoją duszą wierzę, że zniosę wszystko. Dam radę w każdej sytuacji. Bo tylko wtedy będę pomocna. Tylko wtedy będę się do czegoś nadawała.
Eva nie poznaje sama siebie. Jaka Eva jest naprawdę? Taka jak dziś czy taka jaka była kilka miesięcy temu?
E.